Fas yönetiminin sansürü, Le Monde’un, ama aslında genel olarak Fransız basınının (ve hatta Fransızlar’ın)  kötü bir alışkanlığını hatırlatmak için fırsat oldu. Fransız basını, dış dünyayla ilgili haber yazarken anlamaya, durumu anlatmaya çalışmak yerine kendini dünyanın merkezine koyup kıyasıya eleştiriyor. Le Monde da bu akımın başını çekiyor.

Olay şu: Fas’ta TelQuel isimli haber dergisi Kral Muhammed’in tahttaki onuncu yılı vesilesiyle monarşiyle ilgili bir anket yaptırıyor. Fransız Le Monde gazetesinin de katkısıyla hazırlanan anket, halkın yüzde 91’inin kraldan memnun olduğunu, son 10 yılda devletin hizmetlerinin arttığını ve demokratik ortamın genişlediğini söylüyor. Yani Faslılarhallerinden memnun.

Ama kraliyet prensip gereği dergiyi toplatıyor. Bunun üzerine Le Monde gazetesi anketi birinci sayfasında yayınlıyor ve olayı da anlatarak “Yasaklı anket” başlığını atıyor. Kraliyet bu kez Le Monde’u toplatıyor. Fransa Dışişleri açıklamasıyla, Le Monde ise başyazısıyla olaya tepki gösteriyor.

Buraya kadar olanlar Fas’la, ifade özgürlüğüyle ilgili tartışma yaratabilir, konuyla ilgilenenler tarafından uzun uzadıya ele alınabilir ama benim derdim başka…

Fransız basınının büyük bir zaafı var: başka ülkelerde olup bitenleri anlatırken kendini yere göre sığdıramıyor, olayları aktarmaktan ziyade yargılıyor, bunu da kendine hak biliyor. Üstelik çoğu zaman kendi tarihlerini unutarak yazıp çiziyorlar. Her gazete ve gazeteci yorum yapar. Her başlık, her fotoğraf, haberde adı geçen her kaynak bir yorumdur. Ama Fransız gazeteciler apaçık, ne düşünüyorlarsa, köşe yazısı kıvamında onu yazıyorlar.

Bu konu uzun zamandır aklımdaydı. Ama Türkiye ile ilgili haberlerden örnek verdiğimde taraflı olmakla suçlanıyordum. Le Monde’un Fas olayıyla ilgili haberi bu konuyla ilgili derdimi anlatmak için dört dörtlük örnek oldu.

Le Monde konuyla ilgili bir başyazı, bir de Florence Beaugé imzalı haber yayınladı. Birinci sayfadan yayınlanan haberin (bu yazi izlenim ya da analiz olarak değil haber olarak yayınlandı) normal şartlarda ne olup bittiğini anlatması, nedenlerini açıklaması gerekiyordu. Ama onun yerine gazetecinin yorumlarıyla bezeliydi.  Haberdeki acayip cümlelerden bazıları şöyle:

• Bir devlet liderinin popüleritesini ölçmek? Batı’da sıradan bir olay. Demokratikleşme sürecinin tamamlanması daha çok uzakta gözüken bir ülkede ise risk… Ama TelQuel yine de bu maceraya atıldı.
• Dergi Fas’ta ve Kuzey Afrika’nın büyük bölümünde bir ilki gerçekleştirdi. Ama oranın standartlarıyla fazla ileri gitmiş oldu…
• Asıl şaşırtıcı olan anketin sonuçlarının çok büyük oranda kralın lehine olması.
• Bu anketin sonuçları kralı yönetim biçimiyle ilgili rahatlatma riski taşıyor. Tabii bu onu eleştirenleri ve demokratik, modern bir Fas arzu edenleri rahatsız edecek.
• Faslılar bu derginin toplatılacağını bilselerdi kralla ilgili konuşmaya cesaret edebilirler miydi? Tabii ki hayır.
• Ankete göre iki Faslıdan biri monarşinin bugünkü halini demokrat buluyor. Hasan döneminde korku bu kadar mı büyüktü ki oğlu ipleri biraz bırakınca “demokratik” sayılıyor?
• Daha da şaşırtıcı olan monarşinin “otoriter” olduğunu söyleyen Faslılar’ın çoğu, bunu bir suçlama olarak değil… iltifat olarak söylüyor.
• Kralı çevreleyen şatafat kimseyi rahatsız etmiyor gibi. Bu anketin şaşırtıcı derslerinden biri: Fas halkının yüzde 51’i kralın çevresindeki protokolün hafifletildiğini düşünüyor. Oysa kral için yapılan törenler Bağdat halifelerine layık…
• Faslıların krallarıyla ilişkisi duygusal. Muhammed sık sık kalabalıklara karıştığı için kralın kendilerine yakın olduğunu düşünüyorlar.
• Kralın ülkede birçok şirketi ve holdingi olması da kimseyi şoke etmiyor. Forbes dergisine göre serveti ülkenin milli gelirinin yüzde 6’sına denk geliyor. Milli ekonomi üzerindeki kontrolü problem değil mi? Tabii ki hayır! Ankete katılanların sadece yüzde 17’si bundan şikâyet ediyor. En iyi eğitimliler bile bunda sorun görmüyor.

Yani Le Monde muhabiri Faslılar’ın aslında ne düşündüğünü çözmüş, bu düşüncelerine rağmen ankette farklı yanıt vermelerinin nedenlerini kapmış ve zaten ne kadar haksız olduklarını, hiçbir şeyden anlamadıklarını uzun uzun yazmış. Bu haberin her köşesinde bir aşağılama, “Zaten Faslılar saf-salak, hiçbir şeyden anlamıyorlar, ben size doğrusunu söyleyeyim” tavrı yok mu?

Fas haberini kaleme alan Florence Beaugé kariyerini bu bölgeye adamış biri… Ama bu, koskaca bir ülke ile ilgili, bu kadar rahat, bu kadar üstünkörü yorum yapmasına bahane olabilir mi? Sanki Fransız basınının bir parçası olmak, haber konusu ülkenin tarihi ve dinamiklerini hiçbir uzmana, tanığa dayandırmadan kafalarına göre açıklayıp üstüne bunların iyi mi kötü mü olduğu ile ilgili görüş bildirmeleri için gazetecilere sınırsız hak tanıyor. Hepsi birden antropolog kesiliyorlar.

Oysa gazeteye haber yazarken, hele hele Le Monde gibi kendisi değilse bile sembolize ettiği değerler hâlâ tüm dünyada örnek alınan bir gazeteye haber yazarken, biraz mütevazı olmak gerekiyor. Koskaca kültürleri, binlerce yıllık tarihi anladığını zannedip Fransız standartlarında “iyi” ya da “kötü” diye değerlendirmek yerine nedenini, niçinini anlamak ve okuyucuya anlaşılır şekilde iletmek gerekiyor. En azından ideal bir dünyada gazetecilik böyle yapılıyor.

Kaynak: FransızUsulü

Sekiz yıldır her yaz gazetelerde Paris’in göbeğine kurulan meşhur yapay plajın fotoğrafları yayınlanıyor. Yaz sıcağında Seine Nehri’nin kıyısında güneşlenenlerin fotoğrafları herkese iç geçirtiyor. Zira fotoğraflara bakınca, Paris’in göbeğinde bizim sahillerimizdeki gibi plaj keyfi yapılıyormuş gibi bir fikir oluşuyor.

Oysa çok büyük bir merakla deneyimledikten sonra söyleyebilirim ki yaz sıcağında Seine kıyısında güneşlenmek Akdeniz ya da Ege kıyılarında keyif yapmaktan ziyade, İzmir Körfezi’nin kenarında, güneşin altında oturmaya zorlanmaya benziyor. Su yanı başınızda, bir adım atsanız cuplayacaksınız ama rengi de, üzerinde yüzen bitkiler de o kızgın kumlardan serin sulara asla giremeyeceğinizi acımasızca hatırlatıyor.

Tatile çıkamayanlar için

Ama zaten Paris Plages da tatile gitme imkanı olanlar değil, yazı kentte geçirmek zorunda olan azınlık için düzenleniyor. Azınlık diyorum çünkü Paris’te temmuz sonundan itibaren 1.5 ay süreyle hayat duruyor. Sokaklar birden bire boşalıyor, küçük ve orta boy işletmeler kepenk kapatıyor, bazı dergiler yayınlarına ara veriyor. Herkes ya otellere, ya dostlarının yazlıklarına ya da yabancı ülkelere tatile gidiyor. Bu ortamda tatile çıkamayanlar azınlıkta kalıyor.

2.5 milyon euro bütçe

Sosyalist Belediye Başkanı Bertrand Delanoe de bu yıl “ekonomik zorluk ortamında dayanışma” sloganıyla lanse ettiği 2.5 milyon euro bütçeli (1 milyon euro’su sponsorlardan geliyor) plajda “tatilden mahrum kalanlara” nefes aldırmaya çalışıyor. Bu yıl plajı yüzde 85’i Fransız olmak üzere 4 milyon kişinin ziyaret edeceği tahmin ediliyor.

Paris Plages bu yıl iki ayrı mekanda hizmet veriyor. İlki ve tabii ki asıl ilgi çekeni Seine Nehri kıyısında kurulan 3 kilometrelik parkur… Masmavi şemsiyeler, ünlü tasarımcı Frédéric Sofia imzalı lacivert-beyaz şezlonglar, palmiye ağaçları ve dondurmacıların önünde uzayan kuyruklar sayfiye kasabalarını aratmıyor

DEVAMI: FRANSIZUSULÜ

Paris’te bir akşamüstü… Louvre Müzesi’nin bahçesinde, ağaçların gölgesinde bir yandan tavla sesleri, bir yandan kahkahalar yükseliyor. Alçak, birbirlerini tanımayan grupların yan yana oturduğu koltuklarda üç kadın var. Saçları kuaförde taranmış. Beyaz tayyörleri, ipek fularları, kollarındaki mücevherleriyle hemen dikkat çekiyorlar. Arka masada Uno oynayan gençlerin çığlıklarına inat sakince sohbet ediyorlar. Kırmızı boyalı tırnaklarının arasında, Antalya’nın plajlarını, Kapadokya’nın peri bacalarını gösteren broşürlerin sayfaları dönüyor. Burası Café Turc, bu kadınlar her gün buraya gelen 1500 kişiden yalnızca üçü, ellerindekiler türk kahvelerini aldıkları standın yanında dağıtılan broşürler…

Arayıp bulmak gerekiyor

Café Turc, Tuileries Bahçesi’nın ağaçlıklı yolunda, Louvre Müzesi’nden Concorde Meydanı’na doğru yürürken yolun solunda kalıyor. İlk bakışta dikkat çekmiyor. Bıraz bakınmak, hatta yol üzerindeki cafe’lere yön sormak gerekiyor. Burada çalışan garsonlar“Merak etmeyin, tek soran siz değilsiniz. Herkes Café Turc’ü arıyor. Arka tarafa yürüyün, göreceksiniz” diye hemen tarif veriyorlar.

Arka tarafa doğru yürüyünce karşınıza sade, yarı açık bir yapı çıkıyor. Dünyaca ünlü Türk mimar Han Tümertekin’in tasarladığı yapı; kahvehane, avlu ve sahne olmak üzere üç bölüme ayrılmış. Bu üç alan hem iç içe duruyor, hem de farklı insanları farklı şekilde ağırlama imkanı veriyor. Yani bir tarafta insanlar kahvelerini içip Cemal Emden’in İstanbul fotoğrafları sergisine bakarken, diğer tarafta birileri konser izleyip alkış tutabiliyor.

Falcı için kuyruk var

Café Turc’de gün boyu türk kahvesi, çay, lokum ve baklava servisi var. Kahve 2.5, baklava 3 euro… Kazanç, Café Turc’ün işletim giderleri ve çoğu Fransa’da okuyan Türk gençlerden oluşan 25 kişilik servis ekibinin maaşları için kullanılıyor. Zaten neredeyse tüm ürünler sponsorlu. Kahveler Kurukahveci Mehmet Efendi’den; lokumlar Divan, baklavalar Güllüoğlu’ndan geliyor. Tek eksik çinili fincanlar, bakır cezveler… Café Turc’de kahveler makinede yapılıyor.

Masalarda tavla ve kağıt oynayanlar var. Ama en çok ilgi gören etkinlik fal… Café Turc’ün tek falcısının önünde, sırada bekleyen Fransız genç kızların isimlerinin yazılı olduğu bir liste uzayıp gidiyor. Marie, falcının yanından kalktığında saşkın. Bir eliyle elbisesini düzeltiyor, diğer eliyle arkadaşlarına işaret edip “İnanmıyorum” diyor, “Her şeyi bildi. Sizin bile haberiniz olmayan şeyleri bir bir söyledi. Büyülü gibi!” diyor.

Bütçesi 1.3 milyon euro

Café Turc’de her akşamüstü bir etkinlik var: Karagöz gösterisi, ebru atölyesi, dans dersleri bunlardan bazıları… Her akşam da konser düzenleniyor. Önder Focan, Nedim Nalbantoğlu, Selim Sesler, Okay Temiz gibi sanatçılar, kimi zaman yerel gruplarla birlikte sahne alıyor. Üç haftada 25 konser, 20 atölye, 5 gösteri, 2 konferans yapılıyor. Yani evet, inşaatı, işletmesi, kirası, lojistiğiyle toplam 1.3 milyon euro’luk bütçesi olan Café Turc bir başarı!

VİDEOLAR VE YAZININ DEVAMI İÇİN: FRANSIZ USULÜ

Fransa’da Türkiye’yi tanıtmak amacıyla düzenlenen ve dokuz ay devam edecek olanTürkiye Mevsimi‘nin heyecanla beklenen etkinliklerinin başında, ünlü Louvre Müzesi’nin Tuileries Bahçesi‘ne açılacak olan Café Turc vardı.

Mimarlığını Han Tümertekin’in yaptığı kahvehane konseptindeki Café Turc’un açılması Fransa genelinde etkisini gösteren fırtına nedeniyle gecikti. Zira 17 Temmuz’a yetişmesi gereken inşaat dün bile tamamlanmamıştı. Ancak açılış programı gecikmeleri unutturdu.

Louvre Müzesi’ni Concorde Meydanı’na ve Champs-Elysée’ye bağlayan bahçede dün akşamüstü davul-zurna şenliği vardı. “Trakya’nın Bohemleri” adı altında bir araya gelen 10 davul ve 10 zurna ustaşı açılış için görkemli bir konser verdi.

Radyodan ve gazetelerden konserin haberini duyarak Café Turc’e gelen yüzlerce Fransız ise onlara alkışlarla eşlik etti. Hepsi konser boyunca ritm tuttu, bazıları ise davulcularla birlikte göbek attı.

Üç hafta boyunca türk kahvesi ve çeşitli türk tatlıları servisi yapacak olan Café Turc’un Tuileries Bahçesi’nde açılmasının önemi büyük… Zira Louvre Müzesi, tarihinde ilk kez hergün 15 bin kişinin geçtiği bahçenin böyle bir etkinlik için kullanılmasına izin veriyor.

Türkiye Mevsimi’nin organizatörü İKSV’nin Genel Müdürü Görgün Taner daha önce Café Turc’ü “Normal zamanda 100 milyon euro versek gerçekleştiremeyeceğimiz bir etkinlik. Bunun için Louvre Müzesi’nden çok özel izinler alındı” diye tarif etmişti.

Videoyu izlemek için: FransızUsulü

3′üncü çocuğuna hamile olan Fransa’nın güzellik sembolü Laetitia Casta Paris Match dergisine kapak oldu. İtalyan aktör Stefano Accorsi ile birlikte yaşayan Casta’nin ilk evliliğini yaptığı fotoğrafçı Stephane Sednaoui’den yedi yaşında Sahteene adlı bir kızı var. Casta’nın yeni hayat arkadaşıyla ilişkisinden de iki yaşında Orlando adlı bir oğlu bulunuyor.

http://www.dailymotion.com/video/x99ein_make-the-girl-dance-baby-baby-baby_music

Kaynak: http://fransizusulu.com/?p=170 ]]> http://www.habercrombie.com/index.php/2009/05/19/1544/feed/ 0 http://www.habercrombie.com/index.php/2009/05/19/avrupalilar-neden-turklerden-bu-kadar-cok-korkuyor/ http://www.habercrombie.com/index.php/2009/05/19/avrupalilar-neden-turklerden-bu-kadar-cok-korkuyor/#comments Tue, 19 May 2009 06:34:15 +0000 tt http://www.habercrombie.com/?p=1539  

Fransa’nın en etkili haber dergisi L’Express Avrupa Parlamentosu seçimleri öncesinde geniş bir Türkiye araştırması başlattı.

Dergi önce internet sitesinde bir anket açarak okuyucularına en çok hangi konuda bir araştırma okumak istediklerini sordu. Yanıt “Avrupalılar Türkiye’den aslında neden korkuyor?” oldu.

Dergi de 7 Haziran’da yapılacak seçimlere kadar bu konuyu araştıracağını ve geniş bir makale hazırlayacağını duyurdu. Okuyucuların yönlendirmesiyle yönetilen araştırma için bir email adresi (turquielexpress[at]gmail.com), forum ve Twitter hesabı da açıldı.

Dergi, araştırmasının ilk adımı olarak AB’de hangi ülkelerin Türkiye’ye karşı olduğunu gösteren bu haritayı (kaynak:  2008 Eurobarometre anketi) yayınladı.

Haritada hangi ülkede halkın yüzde kaçının Türkiye’ye karşı olduğu ve oranların 2006′dan beri nasıl değiştiği ayrı ayrı görülebiliyor.

İngiltere’de halkın yalnızca yüzde 25′i Türkiye’nın üyeliğine karşı çıkarken, Fransa’da bu oran yüzde 60′a, Almanya’da ise yüzde 63′e varıyor.

Avrupalılar’ın yüzde 55′i Türkiye’nın AB üyeliğine karşı çıkıyor.

http://fransizusulu.com

“Casual luxury” markası Abercrombie&Fitch, küresel krizin perakende sektörüne olumsuz etkilerine rağmen Avrupa’da büyümeyi hedeflediğini açıkladı. 94 bin 600 kişiye istihdam sağlayan ve geçen yıl 3.7 milyar dolar ciro elde eden Abercrombie&Fitch’in 357 mağazası bulunuyor. ABD, Kanada ve İngiltere’den sonra Kıta Avrupası’nda ilk mağazasını  modanın başkentleri olarak bilinen Paris ve Milano‘da şube açmaya hazırlanıyor. Ardından İspanya, İrlanda, Danimarka ve İsveç‘te 2011 sonuna kadar şubeler açılacak. Asya’da ise ilk mağazalar 2010 yılında Tokyo‘nun Ginza bölgesinde ve Çin‘in Şanghai kentinde hizmete girecek.

Abercrombie&Fitch’in şimdilik Türkiye pazarına girmeye niyeti yok. Ancak Acun Ilıcalı’nın adete fahri konsolosluğunu yaptığı Abercrombie ürünlerine olan talebin her geçen gün arttığı dikkate alınırsa; markanın Türkiye’ye girme olasılığı artabilir.

Paşabahçe ve Borcam‘ın birlikte yürüttüğü “Bahar Şenliğinde 101 Muhteşem Hediye” kampanyasına katılıp Paris Seyahati, Bulaşık Makinesi, akıllı çay robotu ve daha bir çok hediye kazanma fırsatınız var. Türkiye’deki tüm Carrefour, Carrefour Express ve Real mağazalarından yapacağınız her 15 TL´lik alışveriş sonrasında size verilen şifreli kartı 6610´a kısa mesaj olarak göndermeniz yeterli. Kampanyanın detayları için www.pozitera.com,www.pasabahce.com.tr, www.borcampasabahce.com adreslerini ziyaret edebilirsiniz. Bol şanslar!

Kaynak: http://bellekkutusu.blogspot.com/