ABD Başkanı Barack Obama, İtalya’nın L’Aquila kentinde düzenlenen G-8 Zirvesi’nde objektiflere fena yakalandı. Fransa lideri Sarkozy ile sohbet ederken yanından geçen genç bir kıza gözü takılan Obama, derin bir bakış fırlattı. Bu sırada Sarkozy ise Obama’nın genç kıza nasıl baktığını fark edince gülmeye başladı.

16 YAŞINDA BREZİLYALI

Çapkın Obama’nın bu fotoğrafı günde 24 kişinin ziyaret ettiği dünyanın en etkili haber portalı Drudge Report tarafından “İkinci Kurtarma Paketi ” başlığıyla yayınlandı. Brazil Mag sitesi ise Obama’nın kontrol ettiği “paketin” aslında G8 Zirvesi için İtalya’ya gelen Brezilya Devlet Başkanı Lula da Silva’nın heyetinde yer alan ve gençlerin katıldığı J8 toplantısında yer alan 16 yaşında Mayora Tavares adlı bir kız olduğunu yazdı.

OBAMA KENDİSİNDEN UTANMALI!

 New York Post gazetesine konuşan genç kızın annesi Lucia Rodrigues, “Eğer orada olsaydım ikisinin de gözünü yumruklardım. İkisi de kendilerinden utanmalı. Kızım bir seks sembolü değil. Oraya da dünya liderlerini baştan çıkarmaya gitmedi” diye konuştu. Gazete “Amerikan gizli servisi şimdi yeni bir güvenlik tehdidi ile uğraşmak zorunda kalacak” yorumunu yaptı.

Obama’nın gözüne giren genç Brezilyalı kızın önden görünüşü.(Soldan 4′üncü)

Eski Başkan George Bush da detayları incelemeyi severdi.

İŞTE ULUSLARARASI BASININ YORUMLARI:

http://www.bild.de/BILD/news/bild-english/world-news/2009/07/10/barack-obama-nicolas-sarkozy/oh-la-la-us-president-checks-out-bum-of-g8-delegate.html

http://www.ilgiornale.it/a.pic1?ID=365566

Türkiye’de Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ’un Harp Akademileri’nde yaptığı konuşma sırasında alkışlayan gazeteciler tartışma yaratmıştı. Amerika’da da Beyaz Saray muhabirleri Başkan Barack Obama salona girdiğinde ayağa kalkmalı mı tartışması çıktı. Gazeteciler geçmişte aynı mahkeme salonunda hakim içeri girdiğinde ayağa kalkıldığı gibi başkanlar da basın odasına geldiğinde ayağa kalkıyordu. Ancak bu kural Bush yönetiminde değişti.  Irak savaşını protesto eden gazeteciler Bush’u oturarak karşılamayı tercih edince tartışma çıktı. Ancak daha sonra bu kabul edilir bir uygulama haline geldi ve arkadaki kameraların da rahat görev yapması için hiçbir gazeteci ayağa kalkmamaya başladı. Fakat geçtiğimiz günlerde Obama, Beyaz Saray’ın basın odasında muhabirlerin karşısına sürpriz bir şekilde çıktığında birçok gazetecinin ayağa kalkması tartışma yarattı. Diğer gazeteciler, muhabirlerin ayağa kalkarak tarafsızlıklarını yitirdiklerini, “yandaş medya” haline geldiklerini kaydetti.

“Ne farkınız var?”

CBS muhabiri dün kendisini savunmak için bir makale yazdı. “Bir anda odaya girdi. Planlı bir şey değildi. Kendimizi ayağa kalkmak zorunda hissettik. Ayağa kalkanlardan çoğu zaten ilk kez göreve başlayan muhabirlerdi” diyerek kendini savundu. ABD’nin en çok tıklanan siyasi yorum sitesi Politico, gazetecilerin Bush döneminde oturmalarına rağmen Obama döneminde ayağa kalktıklarını gösteren bir video yayınlayınca tartışma büyüdü. Politico’da John Dickerson tarafından kaleme alınan makalede gazetecilerin ayağa kalkarak tarafsızlıklarını yitirdikleri ve Obama yanlısı medyanın temsilcileri haline geldikleri belirtildi. Hatta, “Ayağa kalkacağınıza önünde diz çökseydiniz. Bush’un Tanzanya ziyareti sırasında Amerkalı gazeteciler yerinde otururken Tanzanya basınından birçok kişi ayağa kalkmıştı. Onlardan ne farkınız var?” şeklinde sert ifadeler kullanıldı.

Liberaller değişime yatkın

Bu konuda yapılan ilk araştırma özelliğini taşıyan çalışmanın bir başka önemli sonucu ise, liberallerin değişime çok daha yatkın olduğunun ortaya konması oldu. Muhafazakarların ise dogmalara olan bağlılığı açık olarak görüldü. Bu kişilerin eşitsizliği dünyanın bir gerçeği olarak gördüğünü savunan Glaser, “Reagan, Hitler, Mussolini gibi liderler değişime karşı büyük direniş sergilediler. Eşitsizliği dünyanın bir gerçeği olarak gören bu kişilerin ideolojilerinin korku ve saldırganlık temeline dayandığını söylemek de mümkün” diye konuştu. Araştırmacılar sol görüşün temsilcileri Joseph Stalin ve Fidel Castro gibi isimlerin ise “kendi savundukları sistemin muhafazakarları” olarak görülebileceğini kaydetti.

LİBERALLER

Karar mekanizmaları kompleks. Entellektüel elekten geçirmeden sonuca ulaşmak liberalleri rahatsız ediyor.
Değişimi kolay kabulleniyorlar. Belirli insanışlara bağlı kalmak yerine dinamik bir düşünce sistemi içerisinde hareket ediyorlar.
Belirsizliğe tahammül edebiliyorlar. Bulanıklığı sorunun bir parçası olarak görüyorlar.
ÖRNEKLERİ: Bill Clinton, John F. Kennedy, Jimmy Carter…

MUHAFAZAKARLAR

Dogmatik bir yapıya sahipler. İnanışlarından vazgeçmeyi kolay kolay kabullenemiyorlar. Değişime tahammüleri yok.
Olayları “siyah ve beyaz” olarak görüyorlar. Belirsizlik içeren problemleri, bu belirsizliği gözardı ederek çözmeyi tercih ediyorlar.
Korku ve saldırganlığı eşitsizliğin bir sonucu olarak görüyorlar.
ÖRNEKLERİ: George W. Bush, Mussolini, Adolf Hitler…